گل من ...

آسمان وقف نگاهت گل من

مانده ام چشم براهت گل من

هر کجا هستی و باشی گویم

که خدا پشت و پناهت گل من

نمی بینم ...

زمستان نیز رفت اما بهارانی نمی بینم

بر این تکرار در تکرار پایانی نمی بینم

به دنبال خودم چون گردبادی خسته می گردم

ولی از خویش جز گردی به دامانی نمی بینم

به غواصان بگو کافی ست هرچه بی سبب گشتند

در این دریای طوفان دیده مرجانی نمی بینم

چه بر ما رفته است؟ ای عمر! ای یاقوت بی قیمت!

که غیر از مرگ گردنبند ارزانی نمی بینم

زمین از دلبران خالی ست یا من چشم و دل سیرم؟!

که می گردم ولی زلف پریشانی نمی بینم

خدایا عشق درمانی به غیر از مرگ می خواهد

که من می میرم از این درد و درمانی نمی بینم... 

بیا ...

غمی نشسته بردلم مرارها نمی کند

نگاه کن که با دلم چه کارها نمی کند

ببین کنار لحظه ها تن شکسته ی مرا

بیا که بی تو غم مرا از خود جدا نمی کند

تمام خلوت مرا شکسته حجم خستگی

چگونه دست های تو مرا دعا نمی کند

قسم به خلوت دل و ترانه های خسته ام

کسی در خیال را بجز تو وا نمی کند

خداااااااااااااااا ...

مرام عاشقا ...

عاشق هرکس شدم او شد نصیب دیگری

دل به هرکس دادم او زد به قلبم خنجری

من سخاوتی دیده ام دل را به هرکس نمی دهم

شرم دارم پس بگیرم آنچه را بخشیده ام

کسی ...

در درون ذهن من هرگز نمیمیرد کسی ***** مرگ احساس مرا ماتم نمی گیرد کسی

رفته ام من سالها از خاطرات این و آن ***** یک سراغ ساده هم از من نمیگیرد کسی

غرق گشتم در درون موجهای حادثه ***** از برای یاری من بر نمی خیزد کسی

شانه های عاشقان گر تکیه گاه عاشقاست ***** پس چرا بر شانه ام اشکی نمیریزد کسی

مرا اینگونه باور کن

مرا اینگونه باور کن ... کمی تنها ، کمی بی کس ، کمی از یادها رفته ... خدا هم ترک ما کرده

خدا دیگر کجا رفته ... ؟! نمی دانم مرا آیا گناهی هست ... ؟

که شاید هم به جرم آن ، غریبی و جدایی هست

مرا اینگونه باور کن

جان ...

دل به دلداران سپردن کارهر دلدار نيست

من به تو جان مي سپارم دل که قابل دار نيست

دوست دارم ...

کوه باشی صخره هایت می شودم
اشک باشی دیدگانت می شوم
رود باشی چشمه سارت می شوم
دوست باشی دوستدارت می شود

نرو ...

نه دل دارم که بشکنی ***** نه جوون دارم فدات کنم
نه پای موندن منی **** نه میتونم رهات کنم

خدا حافظ ....

خدا حافظ همین حالا،همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ کمی غمگین،به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ، نه اینکه رفتنت ساده است

نه اینکه می¬شه باور کرد دوباره آخر جاده است

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها

بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا

جهان بی وفا ...

نردبان این جهان ، ما و منیست ! عاقبت این نردبان ، افتادنیست

لاجرم آنکس که بالاتر نشست ، استخوانش سخت تر خواهد شکست !

تو ...

ساقه شکستن ، قانون طوفان است . تو نسیم باش و نوازش کن .
 
 

ارزش پول ...

با پول مي شود خانه خريد ولي آشيانه نه ، رختخواب خريد ولي خواب نه 
ساعت خريد ولي زمان نه ، مي توان مقام خريد ولي احترام نه 
مي توان  کتاب خريد ولي دانش نه ، دارو خريد ولي سلامتي نه  
خانه خريد ولي زندگي نه و بالاخره مي توان قلب خريد ، ولي عشق را نه !

کاش ...

کاش رویاهایمان روزی حقیقت می شدند

          تنگنای سینه ها دشت محبت می شدند

                    سادگی، مهر و صفا قانون انسان بودن است

                              کاش قانون هایمان یکدم رعایت می شدند